Tuesday, 17 February 2015

प्राजक्त

अनावृत्त थेट जगण्याला भिडताना    
photo source internet
ओघळलेले घाम अश्रू
बंद ओठाआड सारतांना
अनुभवाच्या आकाशात
स्वच्छंद भिरभिरणारं
स्वप्नवेडं मन
क्षणांच्या कुपीतून
अलगद शोषून घेतं
मकरंद स्वत:साठी..

आपल्या भिरभिरत्या पंखांनी
आकाश कवेत घेता घेता
घाम आणि अश्रूंची
कधी चांदणस्पर्शी फुलं होतात
आणि मनाच्या अंगणात
त्यांचाच प्राजक्त बहरतो रोज सकाळी!  

-अनन्या

Tuesday, 10 February 2015

पहाट

आभास सारे दाटलेले                                 
धुक्यात हरवली वाट अशी                     
अडखळले पाऊल जरासे
नजर बावरली जराशी

कठीण किती जरी चालणे
तरी पुढेच जाणे आहे अविरत  
परतून मागे फिरण्यासाठी
भवताल अधांतरी अनंत केवळ

संपत नसते कधीच काही
शेवट तो नसतो कधीच..
अवघड असते वळण इतकेच,
अशक्य नसते कधीच काही

काळोखगहिरी रात्र हलके
विरघळते, विरळ होते धूके
क्षितीजतळाशी पहाट नवेली  
ओठंगून उभी असते! 
-अनन्या