Wednesday, 18 June 2014

मातीमोल


गंधकोशी फुलांच्या
गर्भ होऊन रुजावे
लहरत हवेच्या पावलांनी
निघून दूर दूर जावे


ऊन पांघरून मातीखाली
ठाव अज्ञाताचा घ्यावा
मातीकडून सोसण्याचा
वसा हलकेच घ्यावा


उद्यासाठी आज धीराने
दाह उन्हाचा पांघरावा
वेदनेचा स्वर कणातून
झिरपत झिरपत आत मुरावा


जलधारांनी भिजून चिंब
आसक्तीचे दान ल्यावे     
मृद्गंधाच्या घमघमत्या
तृप्ततेने बेभान व्हावे


रुजावे, अंकुरावे,
लवलव कोंब व्हावे,  
बहरावे,
रंग सुगंधाच्या कुपीतून
अंतरंग हळू उलगडावे

फुलावे, फळावे सहज,
सहज तसे मातीमोल व्हावे!


-अनन्या 

Friday, 6 June 2014

आभास


आभास केवळ जीवन म्हणजे
रंगात रंगल्या भावनांचा
दिवस सरता, रंग उतरतो..       
रित्या मनात रंगहीन प्रतिमा

इथे कुणाचा नसतो कोणी,
वाट पाहतो केवळ आपण
सुखात रमते सोबत गर्दी,
दु:खात मोकळे हातच सांत्वन    

मार्ग असतो सदैव एकटा,
साथ कोणाला कुणी द्यायची
सहजीवनाची स्वप्नील नाती,
औटघटकेचे सखे सोबती

अंती उरते पोकळ परके
माझ्यातले मी पण ही पोरके
जन्मबंध उसवत जाता जाता
या खेळाशी तुटते नाते!

तुटते नाते!

-अनन्या